Blogowe WoW vol. 3

21.02 miałam przyjemność uczestniczyć w trzeciej już i ostatniej odsłonie spotkania blogerek, pod szyldem Blogowe WoW, organizowanym przez urocze bliźniaczki, Paulinę i Martynę z bloga Sisters92. Tym razem bez dzieci, bez partnerów, w pierogarni pod Aniołami, w dość małym, kameralnym gronie i myślę, że wyszło to bardzo na plus, bo w ciszy i spokoju mogłyśmy poruszać niezwykle ważne tematy takie jak domeny, hostingi, platformy do blogowania, konkurs blog roku, topka blogosfery itd. itd. Tematów bez końca, rozmów prywatnych bez końca, ale to SUKCES był tematem przewodnim spotkania.

BLOG ZOSTAŁ PRZENIESIONY, WIĘC W CELU PRZECZYTANIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI POSTA, KLIKNIJ PROSZĘ W TEN LINK.

Kroniki Bane’a – Cassandra Clare, Sarah Rees Brennan, Maureen Johnson

Magnus Bane – Wysoki Czarownik Brooklynu, czyli postać, która przewija się przez wszystkie książki Cassandry Clare opowiadające o Nocnych Łowach. Jedna z ulubionych postaci wszystkich czytelników: niezwykle tajemnicza, trzymająca swoją przeszłość za mgłą, przez którą mało co widać. Nareszcie można ją poznać, nareszcie można dowiedzieć się więcej o czarowniku, którego poznaliśmy troszeczkę lepiej w ostatnim tomie Darów Anioła, mianowicie Mieście niebiańskiego ognia. Nie jest tego jednak wiele, więc Kroniki Bane’a są idealnym pretekstem, by spędzić trochę czasu z ulubionym bohaterem i poznać jego kolorową i nie zawsze bezpieczną i przyjemną przeszłość.

BLOG ZOSTAŁ PRZENIESIONY, WIĘC W CELU PRZECZYTANIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI POSTA, KLIKNIJ PROSZĘ W TEN LINK.

Nie ma nic za darmo – pokonaj wyboje

Jeżeli znasz choć jeden język obcy w stopniu umożliwiającym swobodną komunikację i przebywałeś w grupie osób, zazwyczaj mowa tu o szkole i grupie językowej, czy nawet większej grupie znajomych, jeżeli już dawno skończyłeś edukację a oni wszyscy z językami byli na bakier, jestem pewna, że nie raz i nie dwa usłyszałeś tekst "Ale fajnie, że umiesz mówić po (i tutaj wstaw sobie język, którym się posługujesz). Też bym tak chciała. Strasznie Ci zazdroszczę".

Nosz kurczę... teraz będę się zwracać do Was wszystkich, którzy języków się uczycie a niekoniecznie sobie z nimi radzicie i chcielibyście więcej i lepiej. Czy Wy serio sądzicie, że ja i miliony osób na świecie, po prostu obudziliśmy się pewnego pięknego poranka i magicznie zaczęliśmy mówić po angielsku, hiszpańsku, niemiecku, czy jeszcze innym, umiłowanym przez Was języku? Serio tak to widzicie? Bo często mam takie wrażenie, że to dla Was niebywały cud, magia i jesteśmy wielkimi szczęściarzami, że to przytrafiło się akurat nam. Może będę w tym momencie wredną babą i zniszczę Wasz śwatopogląd, przepraszam bardzo już teraz, ale najwidoczniej muszę to zrobić...

BLOG ZOSTAŁ PRZENIESIONY, WIĘC W CELU PRZECZYTANIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI POSTA, KLIKNIJ PROSZĘ W TEN LINK.

Ilość tymrazów bywa ograniczona

Wiecie, że lubię niestandardowe akcje promocyjne i zawsze staram się je wtedy w jakiś sposób przekazać innym, bo dobrze wykonaną pracę, warto przekazywać dalej. Dzisiaj trafiłam na świetny przykład współpracy artysty z Polskim Towarzystwem Kardiologicznym i chciałabym puścić filmik dalej, bo naprawdę wart jest uwagi społeczeństwa. Mało osób zdaje sobie sprawę z tego, że udar mózgu jest trzecią najczęstszą przyczyną zgonów i sporej części z nich można uniknąć stosując odpowiednią profilaktykę. O tym właśnie rapuje McSilk i stąd też wziął się tak dziwny tytuł tego posta. Zresztą ja nie będę się na ten temat rozpisywać, po prostu posłuchajcie i dajcie znać, co sądzicie na ten temat - ja jestem jak najbardziej na tak ;)

BLOG ZOSTAŁ PRZENIESIONY, WIĘC W CELU PRZECZYTANIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI POSTA, KLIKNIJ PROSZĘ W TEN LINK.

Miasto niebiańskiego ognia – Cassandra Clare

Miasto Niebiańskiego Ognia, ostatni, szósty tom serii, planowanej przecież trylogii Dary Anioła. Z niecierpliwością czekałam na zakończenie, z niecierpliwością czekałam na polskie wydanie i ostatecznie wyszło tak, że przeczytałam je prawie pół roku po polskiej premierze. 700 stron walk, cierpienia i miłości, 700 stron, które z jednej strony przeraża objętością, z drugiej cieszy, że autorka nie poszła na łatwiznę i na koniec przygody z ulubionymi bohaterami dała małą cegiełkę, którą można się nacieszyć i której zdecydowanie nie przeczytamy w jeden, nudny, jesienny czy zimowy wieczór.

Rzeczywiście mam fatalne wyczucie chwili. Ale to nie znaczy, że nie mówię serio. Pod tym, co wiemy, nawet pod tym, co czujemy, kryją się rzeczy, których naprawdę pragniemy, których pragną nasze dusze. Moja pragnie Ciebie.

BLOG ZOSTAŁ PRZENIESIONY, WIĘC W CELU PRZECZYTANIA POZOSTAŁEJ CZĘŚCI POSTA, KLIKNIJ PROSZĘ W TEN LINK.